Aristotelesçilik (Aristotelianism)

Katolik alanında sıkça karşılaşılan terimin anlamı şu şekildedir.

• Yunan filozof Aristoteles (M.Ö. 384-322) ve takipçilerinin düşünce sistemi. Aristoteles insan bilgisini üç kategoriye ayırmıştır: teorik olan, kendi iyiliği için hakikatle birlikte düşünülen; pratik olan, davranışların yönlendirilmesine yönelik olan; ve üretken olan, sanatların geliştirilmesinde kullanılacak olan. Bu bölünme, Aristoteles üzerine etkileyici bir Hıristiyan inancı felsefesi inşa eden Thomas Aquinas (1225-74) aracılığıyla Hıristiyan Aristotelesçiliği olarak adlandırılabilecek şeyi o zamandan beri etkilemiştir. Bu düzeyde, Aristoteles'in başlıca katkıları şunlardır: 1. Tümevarım ve tümdengelim yoluyla insan aklının temellerinin açık bir analizi; 2. Maddi, biçimsel, etkin ve nihai olmak üzere dört neden teorisi; 3. Hylomorfizm ya da madde ve biçim teorisi; 4. Her varlığın bir amacı olduğuna dair teleoloji ilkesi; 5. Her canlı varlığın, insanda rasyonel ruh olan bir yaşam ilkesine sahip olduğu varsayımı; 6. Değişken bir dünyanın varlığını açıklamak için ebedi ve hareketsiz bir Hareket Ettiricinin kanıtlanması ve bu ebedi ve hareketsiz İlk Hareket Ettiricinin popüler dinin tanrısı ya da tanrılarıyla özdeşleştirilmesi; 7. Bu İlk Neden'in saf düşünce, saf gerçeklik, uzantısı olmayan tek varlık, tüm bilginin en yüce nesnesi ve tüm arzunun nihai nesnesi olduğu sonucu; 8. Etik iyinin, rasyonel bir varlık olarak insana karşılık gelen ve duyuların akla tabi kılınması ve aklın hakikati araştırmak ve düşünmek için kullanılmasından ibaret olan tanımlanması.

Önemli bilgileri kontrol edin. Terimin farklı anlamlarını keşfetmek için Türkçe sözlük, Türkçe İngilizce sözlük, Latince sözlük, eş anlamlılar ve Mitoloji sözlüğüne göz atabilirsin.