Pelagianizm (Pelagianism)

Katolik alanında sıkça karşılaşılan terimin anlamı şu şekildedir.

• İlk kez Papa Anastasius (hükümdarlığı 399-401) zamanında Roma'da görüşlerini yayan İngiliz ya da İrlandalı keşiş Pelagius'un (355-425) lütuf hakkındaki sapkın öğretisi. Aziz Augustine'in iffetli kalmak için lütfa ihtiyaç duyulduğuna dair öğretisi karşısında skandala uğramış ve bunun insanın kendi özgür iradesini kullanmasını tehlikeye attığını savunmuştur. Pelagius çok sayıda yazı yazdı ve konuşma yaptı ve yaşadığı dönemde Kilise konseyleri tarafından birkaç kez kınandı, özellikle 416'daki Kartaca ve Mileve Konsilleri, ertesi yıl Papa I. Innocent tarafından onaylandı. Pelagius bir sonraki Papa Zozimus'u kandırmış, o da önce sapkını temize çıkarmış, ancak kısa süre sonra (418) kararını geri çekmiştir. Pelagiusçuluk, bazıları o zamandan beri Kilise'yi rahatsız eden bir dizi doktrinel hatadır. Temel ilkeleri şunlardır: 1. Adem günah işlememiş olsaydı bile ölecekti; 2. Adem'in düşüşü sadece kendisini yaraladı ve en kötü ihtimalle kötü bir örnek vererek gelecek nesillerini etkiledi; 3. Yeni doğan çocuklar Adem düşmeden önce onunla aynı durumdadır; 4. İnsanlık Adem'in günahı yüzünden ölmeyecek ya da Mesih'in kurtarışı sayesinde Son Günde dirilmeyecektir; 5. Eski İsrail yasası cennete ulaşmak için Müjde'den daha az eşit fırsat sunmaz. Pelagiusçuluk daha sonra geliştikçe, doğaüstü düzeni ve kurtuluş için lütfun gerekliliğini tamamen reddetmiştir.

Önemli bilgileri kontrol edin. Terimin farklı anlamlarını keşfetmek için Türkçe sözlük, Türkçe İngilizce sözlük, Latince sözlük, eş anlamlılar ve Mitoloji sözlüğüne göz atabilirsin.